Πέμπτη, 16 Ιανουαρίου 2014

ΓΝΩΡΙΖΟΝΤΑΣ ΤΟΝ ΑΥΤΙΣΜΟ - ΑΣ ΑΡΧΙΣΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΧΗ.

Μαμάδες επειδή ξέρω πόσο λατρεύετε τα παιδιά σας διότι ξέρω πόσο απελπισμένη, τρομαγμένη, αγχωμένη και μόνη ήταν και η δική μου μαμά που με έβλεπε να κάνω τις συμπεριφορές που περιγράφετε και που κάνουν τα παιδιά σας, και από αγάπη ήθελε να με κάνει καλύτερη, να με μεγαλώσει ώστε να είμαι ευτυχισμένη, και μου το έλεγε ότι με λατρεύει, και πόσο την ανησυχεί το μέλλον μου. 
Και πόσο μα πόσο ήθελε να βρω ευτυχία στην ζωή μου έστω και αν η δική της ήταν δύσκολη και παιδεύτηκε όπως και εσείς παιδεύεστε και έβαζε και εκείνη μουσική και χορεύαμε ακόμη και έξω όταν έβρεχε τα καλοκαίρια, βάζαμε μαγιό και βγαίναμε στην βεράντα και χορεύαμε. Λοιπόν αυτά που ζείτε τώρα με τα παιδιά σας τα ξέρω από πρώτο χέρι. Και επειδή τώρα ως ενήλικη γυναίκα βλέπω πόσο της μοιάζω στην συμπεριφορά και στον χαρακτήρα και στα ταλέντα και στην δημιουργικότητα και σε πάρα πολλά, ξέρω ότι και εγώ θα γινόμουν ως μαμά ίδια με αυτήν.
Το ξέρω διότι έτσι φέρομαι και σ' εσάς, και σε όλους. Έτσι είμαι. Και είμαι έτσι διότι με διαμόρφωσε έτσι η επαφή μου πρώτιστα με την μητέρα μου, μετά με τον πατέρα μου, και την γιαγιά μου. Αυτός ήταν ο κόσμος μου. Μέχρι τα 2,5 που ήρθε ο αδελφός μου, το σύμπαν μου ειχε 2 γυναίκες και έναν άνδρα. 
Αυτοί μου μάθαιναν το άγνωστο και παράξενο κόσμο τους. Δεν είχα ιδέα τι έλεγαν. Μιλούσαν μιαν άγνωστη γλώσσα. Όμως κοιτώντας τους παρατηρούσα ότι αυτά που έλεγαν είχαν τόνο, χρεία άλλαξαν σα μουσική. Μπορεί όμως ξαφνικά και χωρίς να ξέρω γιατί να έβγαινε αυτή η μουσική από το στόμα τους στην διαπασών και αυτό με τρόμαζε πάρα πολύ. Με έκανε να φοβάμαι, αλλά δεν ήξερα τι είναι φόβος. Αυτό που ένοιωθα ήταν να θέλω να φύγω, να προφυλαχτώ από αυτό που βίωνα. Το σώμα μου έλεγε "προστατεύσου, είναι κάτι κακό". Έτσι ήξερα ότι όταν η μαμά ή άλλος μιλά σε διαπασών εγώ θα νοιώθω "προφυλάξου είναι κάτι κακό". Όπως και από ένα θηρίο που πάει να μας επιτεθεί και να μας κάνει κακό, το σώμα "βλέπει" το φόβο με τον ίδιο τρόπο.
ΦΩΝΗ ΔΙΑΠΑΣΩΝ = ΦΟΒΟΣ
ΦΟΒΟΣ = ΤΕΡΑΣ, ΘΗΡΙΟ,  ΘΑΝΑΤΟΣ
ΦΩΝΗ ΔΙΑΠΑΣΩΝ = ΤΕΡΑΣ, ΦΟΒΟΣ, ΘΑΝΑΤΟΣ

Όμως ενστικτωδώς ξέρουμε και ότι:
 ΜΑΜΑ = ΕΠΙΒΙΩΣΗ
ΕΠΙΒΙΩΣΗ = ΖΩΗ, ΕΥΤΥΧΙΑ, ΑΓΑΠΗ (ΕΡΩΤΑΣ)
ΜΑΜΑ = ΑΓΑΠΗ (ΕΡΩΤΑΣ)

Το γνωστό Έρωτας και Θάνατος που έλεγε και ο Φρόυντ. Αλλά τώρα όμως συμβαίνει κάτι που δεν μπορεί να εξηγηθεί.

ΜΑΜΑ = ΦΩΝΗ ΔΙΑΠΑΣΩΝ
ΦΩΝΗ ΔΙΑΠΑΣΩΝ = ΦΟΒΟΣ
ΜΑΜΑ = ΦΟΒΟΣ

Όμως...

ΜΑΜΑ = ΑΓΑΠΗ, ΕΠΙΒΙΩΣΗ, ΕΥΤΥΧΙΑ
ΜΑΜΑ=ΦΟΒΟΣ
ΑΓΑΠΗ, ΕΠΙΒΙΩΣΗ, ΕΥΤΥΧΙΑ = ΦΟΒΟΣ!

Αυτό είναι ο αυτισμός. Παιδιά που νοιώθουν ότι η ζωή, η ύπαρξη, είναι φόβος. Γιατί ζουν σε υψηλότερο ποσοστό άγχους από τα μη αυτιστικά παιδιά, δεν μπορούν να είναι εξίσου κοινωνικά διότι φοβούνται πιο πολύ από τα άλλα. Πολλά αυτιστικά παιδιά δεν υπερνικούν αυτούς τους πολλούς και έντονους φόβους (επειδή τους βιώνουν και πιο πολύ και πιο συχνά) και πολλά πάνε στο άλλο άκρο και γίνονται υπερβολικά γενναία, τόσο που εμφανίζονται ως ριψοκίνδυνα, ως μη ικανά να κατανοήσουν τον κίνδυνο και όλα τα άλλα σχετικά. Άλλα αυτιστικά εκφράζουν τον φόβο ενεργά. Γίνονται οι τρελοί του χωρίου, αυτούς όλοι τους αφήναν ήσυχους ή τους έκανα παρέα ως γελωτοποιούς να τους διασκεδάζουν. Πολλά αυτιστικά γίνονται ένα μίγμα όλων αυτών και τα εκφράζουν εναλλακτικά ανάλογα με την κατάσταση ή τους ανθρώπους. Θα γίνουν με τον έναν αυτός που λέει τα καλύτερα αστεία, με άλλους θα είναι πολύ γενναίος και θα κάνει ριψοκίνδυνα παιγνίδια και συχνά θα σκαρφαλώνει σε επικίνδυνα πράγματα. Θα γίνει με άλλους ο φοβισμένος αφού θα δει ότι από αυτούς μπορεί να αντλήσει χάδι, ή αγκαλιά. Όλα αυτά όμως θα εκφράζονται σε υπερβολή, πιο έντονα και με πιο μεγάλη διάρκεια από ότι τα μη αυτιστικά παιδιά.
Αυτό είναι και ο αυτισμός και γι’ αυτό και αυξάνεται με όλο και πιο πολλά παιδιά να διαγιγνώσκονται με όλα του τα πρόσωπα όπως ΔΕΠΥ, μαθησιακές δυσκολίες, δυσλεξία, συναισθηματική ανωριμότητα, ΔΑΔ και ό, τι άλλο θέλεις.
ΦΩΝΗ ΔΙΑΠΑΣΩΝ = ΤΡΟΜΟΣ
ΤΡΟΜΟΣ = ΤΕΡΑΣ
ΤΕΡΑΣ = ΦΩΝΗ ΔΙΑΠΑΣΩΝ

Και δεν έχει καμιά σημασία αν οι ΦΩΝΕΣ ΔΙΑΠΑΣΩΝ είναι μεταξύ μαμάς και μπαμπά, μεταξύ μαμάς και γιαγιάς, μεταξύ μαμάς και παιδιού ή μεταξύ μπαμπά και παιδιού ή μεταξύ οποίου άλλου μέλους ή επισκέπτη μέσα στο σύμπαν του παιδιού που είναι η άμεση οικογένεια του. ΦΩΝΗ ΔΙΑΠΑΣΩΝ = ΤΕΡΑΣ και όποιος φωνάζει = τέρας.
Αν δε θέλετε να είσαστε τέρατα τότε μη φωνάζετε. Οι άνθρωποι μιλάμε. Τα τέρατα και τα θηρία βγάζουν βρυχηθμούς και γι’ αυτό το ένστικτο της επιβίωσης μάς κάνει να αυτόματα να τρομάζουμε σα να βλέπουμε θηρίο όταν ακούμε βρυχηθμούς = φωνές διαπασών.
Το ένστικτο αυτό υπάρχει για να βοηθήσει στην επιβίωση, να ακούσουμε από όσο πιο μακριά γίνεται την παρουσία του θηρίου και να φύγουμε να σώσουμε την ζωή μας.
ΟΤΑΝ ΦΩΝΑΖΕΤΕ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΔΙΑΓΥΡΕΤΕ ΤΟ ΕΝΣΤΙΚΤΟ ΑΥΤΟ, ΤΑ ΤΡΟΜΑΖΕΤΕ ΜΕΧΡΙ ΘΑΝΑΤΟΥ!!!
ΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ ΜΕΤΑ ΝΑ ΜΗΝ ΝΟΙΩΘΟΥΝ ΟΤΙ:
ΖΩΗ, ΥΠΑΡΞΗ, ΑΓΑΠΗ = ΘΑΝΑΤΟΣ, ΦΟΒΟΣ, ΤΡΟΜΟΣ!!!!
Όσο θα συνεχίζετε να φωνάζετε στο παιδί σας θα είσαστε τέρατα στα μάτια του. Δεν είναι θέμα διαπραγματεύσιμο, δεν είναι θέμα ευγένειας ούτε θέμα καλής ή κακής μαμάς ή μπαμπά. Τα τρομάζετε!!!!
Κατανοήστε το αυτό και τι ζημιά κάνει στη ψυχή τους.

Πέρλα Μεσσίνα
Ενήλικας με Αυτισμό/Σύνδρομο Asperger, 
ιδρυτικό μέλος και Πρόεδρος του Συλλόγου Ελλήνων Ενηλίκων Αυτιστικών, Asperger και ΥΛΑ.

Πηγή: ΚΕΝΤΡΟ ΣΤΗΡΙΞΗΣ ΓΟΝΕΩΝ , Ελλησπόντου 22, Καλαμαριά, τηλ. 2310 450941 & 6940402054

Δεν υπάρχουν σχόλια: